| พิกุลแก้ว | |
| คำร้อง:หม่อมเจ้าหญิงพิจิตรจิราภา เทวกุล | ทำนอง:สุชาดา เลิศประไพ |
| ตัวเธอสิดอกหนึ่ง | ณ อุทยานราชินี |
| ส่งกลิ่น และทรงศรี | วิลาสล้ำลำอางสม |
| แม้ว่าถึงคราวชรา | จะงามซาอย่าปรารมภ์ |
| พึงรักษ์อุดมฉม | สนิทกายตราบวายปราณ |
| เฉกเช่นพิกุลแก้ว | ผิ แห้งแล้วยังหอมนาน |
| ไป่ทิ้งสุคนธ์ธาร | บังเกิดการระเหยหาย |
| เชิดชื่นผกาพันธุ์ | นิรันดร์อยู่มิรู้วาย |
| เชิดเกียรติกำจรจาย | ระบายบ่งถึงสวนขวัญ |
Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!
| ราชินี | |
| (ทำนองแขกสาหร่าย) | |
| ราชินี ราชินี เป็นที่รัก | นามสำนักศึกษาสง่าศรี |
| ทูลหม่อมฟ้ากรมหลวงเพชรบุรี | โปรดปรานีเสกสร้าง อย่างถาวร |
| ดำรงอยู่ชูเชิด ประเสริฐสม | เป็นสถานอบรมเหล่ากุลธิดาชาวไทย |
| ให้งามพร้อมดูละม่อมละไม | ศิลปะวิทยาก็เจนใจเทิดเกียรติหญิงไทยทวีเอย |
| หม่อมเจ้าหญิงพิจิตรจิราภา | ทรงอุตส่าห์ปลูกฝัง และสั่งสอน |
| สนองพระกรุณา และอาทร | สมเด็จพระมารดร ผู้อารี |
| เราทั้งมวลควรรำพึง คะนึงหวัง | ประสานกำลัง และช่วยกันตั้งตนดี |
| ช่วยรักษานามราชินีให้ผ่องใสไร้ราคี | สมศักดิ์สตรีนิรันดร์เอย |
Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!
